De recente besparingsronde die aangekondigd werd in de Septemberverklaring ondergraaft deze ambitie, althans voor wat onze sector betreft: voor het tweede jaar op rij zal er geen uitbreidingsmogelijkheid zijn voor gezinszorgdiensten. Het beloofde groeipad richting 2029 wordt bijgestuurd. De dienstencheques, een belangrijke poot om Vlaamse huishoudens te ondersteunen, worden duurder. En er wordt ook bespaard in de poetsdiensten voor zorgbehoevende burgers.
Hoewel we als Familiezorg de noodzaak van kloppende rekeningen willen erkennen, is de belangrijkste vraag hierbij: hoe realiseer je een dergelijke oefening?
Voorafgaand aan het invoeren van besparingen, zit immers visie: hoe kijken we in Vlaanderen naar de organisatie van zorg en welzijn, in een logische keten waarin burgers, mantelzorgers, vrijwilligers en professionele krachten hun rol spelen?
Het is deze doordrongen visie die ontbreekt in de aangekondigde maatregelen. En dan gaat het niet alleen over de besparingen in de thuiszorg, maar evenzeer:
- over besparingen in de socio-culturele sector, waardoor vrijwilligers in een lokale afdeling van het zorgend vrijwilligerswerk hun rol niet meer kunnen opnemen;
- over besparingen in huisartspraktijken, die essentieel zijn om vlotte samenwerkingen in de eerstelijnszorg te kunnen realiseren;
- over besparingen bij de eerstelijnszones, die zich profileren als dé bastions van samenwerking tussen zorgverstrekkers;
- over prijsstijgingen in het dienstenchequesysteem, waardoor burgers geen of minder beroep zullen doen op ondersteuning om hun gezin en werk draaiende te houden.
Thuiszorg en thuiszorgondersteunende diensten zijn geen losstaande fabriekjes. Zorg en welzijn vormen een keten: van de buur die de vuilzak buitenzet, over de vrijwilliger die een praatje komt slaan, naar de verzorgende die je thuis komt wassen tot de verpleegkundige die je verzorgt in het woonzorgcentrum. Samen zorgen zij voor de realisatie van het beoogde warme Vlaanderen. Een overtuiging die ook vervat zit in de waarden van Familiezorg: samen en betrokken werken aan warme, versterkende en toekomstgerichte zorg.
Een aantal schakels in die keten worden vandaag geraakt, waardoor de ketting zich opnieuw moet organiseren.
We hebben een bezorgdheid, over de realisatie van het warme Vlaanderen, en hopen dat de ketting op termijn volwaardig kan hersteld worden en wij zijn bereid hieraan mee te werken. In tussentijd blijven we rotsvast overtuigd van het maatschappelijk belang van (thuis)zorg en welzijn, en blijft onze dienst elke dag gaan voor wat haar drijft: onze cliënten, en onze warme medewerkers.
Frederik Gelorini
Directeur zorg
