Een decennium vol verhalen | 10 jaar CDO Laurens

“Ze hebben net de klap-klapdans gedaan”, zegt Sabine met een glimlach. Zij heeft net de cliënten vermaakt met een muzikale activiteit. “Iedereen deed mee, maar dat is niet zo evident. Dat vraagt concentratie en coördinatie.”

Sabine: “Ik ben muzikaal aangelegd en breng soms mijn platenspeler mee. Muziek brengt hier veel teweeg. Mensen beginnen te reminisceren: ze halen bewust herinneringen op uit het verleden. Als ik dan de juiste vragen stel, kan ik vrij makkelijk verhalen losmaken bij mensen. Zet Will Tura op en ze komen los (lacht).”

Welke activiteiten bieden jullie aan?

Leen: “Onze equipe is goed op elkaar ingespeeld. Iedereen heeft verschillende talenten en interesses, waardoor we een zeer divers aanbod aan activiteiten kunnen bieden.”

Sabine: “Mijn collega Sabine is heel energiek en begeleidt gezelschapsspelletjes met een hoge dosis humor. Laura is net heel rustig, creatief en kan goed praten met de mensen. Sandra houdt van bakken en koken, Veerle leest graag voor en Femke is onze duizendpoot die van alles oppikt.”

Micheline: “Ik hou van bloemschikken met de bezoekers. Ook de reminiscentiekoffers werken goed om verhalen los te krijgen.”

Leen: “Die koffers bevatten allerlei voorwerpen waar ze nostalgisch van worden. In de koffer ‘School’ zitten er dan bijvoorbeeld ezelsoren en andere voorwerpen van vroeger.”

Micheline: “Zeker als er muziek bij is, kunnen de cliënten snel emotioneel worden. Veel mensen hebben dierbaren verloren. Iemand had zijn kind aan zelfdoding verloren, en dan probeer je ze enerzijds hun verhaal te laten doen, en anderzijds probeer je die onderwerpen wat te kaderen.”

Leen: “We proberen complexe onderwerpen niet uit de weg te gaan. Onlangs ging het over seksualiteit en vertelden ze over hoe strikt vroeger alles wat in vergelijking met nu. Ik vond het wel mooi dat dat onderwerp niet geschuwd werd. En de verzorgenden zijn wel goed in de balans bewaren tussen wat de cliënten al dan niet aankunnen of kwijt willen.”

Sabine: “Ik denk wel vaak aan het CDO, ook buiten de uren. Dat voelt niet aan als werken. Dan schuim ik rommelmarkten af op zoek naar nieuwe platen. Een van de verkopers weet dat ik er koop voor het dagcentrum en geeft mij korting, want die vindt dat een keigoed idee. Nu staan er bij mij thuis twee kasten met platen. Een kast met de platen van mijn partner en mij, en een met platen voor het dagcentrum.”

Kruipt er veel tijd in de voorbereiding van activiteiten?

Leen: “Door de jaren heen hebben we gelukkig veel materiaal verzameld en hebben we al een mooi aanbod uitgewerkt. Dan nog moet er wel wat voorbereid worden, wat zowel thuis als in het CDO gebeurt. Maandelijks maken we vooraf een activiteitenkalender en geeft elke verzorgende door welke activiteit ze zullen doen. Op wijkwerkingen brainstormen en bespreken we wat we nodig hebben. Dan bereiden we thuis voor, brengen we zaken van thuis mee, doen we een oproep of verzamelen we herbruikbaar materiaal.”

Sabine: “Ik ben zelf goed in improviseren. Sowieso bereid ik wel wat voor, maar dan vooral in mijn hoofd. Soms heb ik tijdens een rustig moment nog wat tijd om iets uit te werken.”

Micheline: “Soms bedenk je een activiteit en voel je dat de mensen er geen goesting in hebben. Of er komen andere dingen tussen. Ik ging bijvoorbeeld een dag wafels bakken, maar er bleek een mevrouw jarig te zijn die een grote taart meebracht. Dan moet ik hier geen wafels staan bakken, hé. Dan heb ik de wafelbak met een week opgeschoven en een spelletje gedaan bij de taart. Je moet hier wel vindingrijk zijn.”

Welke andere kwaliteiten heb je nodig als verzorgende in CDO Laurens?

Sabine: “Een van de belangrijkste kwaliteiten is intuïtie. Kunnen aanvoelen wat mensen graag doen. Weten welke cliënten matchen met elkaar en of ze passen in de groep. Zo hadden we eens een mevrouw die veel hoger opgeleid was dan de rest van de groep. Zij was veel geremder en mengde moeilijker met de groep. We moesten goed nadenken om haar voldoende te stimuleren en genoeg te bieden.”

Micheline: “Die intuïtie heb je in de gezinszorg ook al nodig, maar hier gaat het nog meer om de samenhang en het evenwicht bewaren. Als er een nieuwe persoon in de groep komt, dan voel je dat je die persoon wat meer moet betrekken.”

Leen: “Multitasking moeten ze ook kunnen. Op bepaalde dagen moet je én meerdere cliënten helpen douchen, én een huishouden goed organiseren, én een activiteit doen. Er komen telefoons binnen en wanneer een cliënt een luisterend oor nodig heeft, moet je ook kunnen luisteren. Er kan veel tegelijkertijd op je afkomen.”

Is er veel verschil met de thuiszorg?

Leen: “Vorig jaar kwam er een wijkteam van Lokeren eens langs in het dagcentrum. Zij waren toen wel onder de indruk van de hoeveelheid administratie die erbij komt kijken. Je moet bijvoorbeeld een verslag maken van de dag, afwezigheden en maaltijden registreren, het menu bijhouden en het personenalarm regelmatig testen. Het is niet allemaal moeilijk, maar het is wel veel.”

Micheline: “Toch is dit voor mij een leuke afwisseling met de hectiek van de thuiszorg. Je hebt niet die stress om je doorheen de dag van punt A naar punt B en C te haasten. En ik kan hier mijn creatief ei kwijt.”

Waar halen jullie voldoening uit?

Micheline: “Soms hoor je van een cliënt, als ze toevallig vroeger worden opgehaald, dat ze helemaal nog niet naar huis willen. “Het is een uur te vroeg”, hoor ik dan. Dan heb je het gevoel dat die mensen hier echt gelukkig zijn.”

Leen: “Ik kan er niet altijd bij zijn op activiteiten, maar toen ik er was op de voorleesactiviteit, zag ik die mensen daar zo genieten en glimlachen. Ik kwam thuis en zei tegen mijn man: daar doe ik het voor.”

Sabine: “Ik voel me eigenlijk elke keer voldaan. Als ik zeg: “Kom, we gaan wat bewegen”, dan zet ik Chérie op van Eddy Wally. Zelfs cliënten die heel gesloten zijn, staan dan recht en beginnen met hun heupen te schudden. Niet is zaliger om te zien!”

Hoe hebben jullie 10 jaar CDO Laurens gevierd?

Leen: “We vonden het fijn om de activiteiten die we toch al doen, nu in het kader te doen van de verjaardag. Twee weken lang hebben we elke weekdag een feestelijke activiteit voorbereid. We hebben een leuke taart laten maken met foto’s van de cliënten op. Kokkerellen doen ze hier ook graag. We hebben wat retro-aperitiefhapjes gemaakt: garnaalcocktails, gevulde eitjes, dingen die ze kennen.”

Micheline: “Ik heb met hen cirkels van droogbloemen geknutseld. Femke maakte een photo booth met fotoprops in Familiezorg-stijl.”

Sabine: “Wat er nog aan bod komt: creatieve activiteiten, samen een feestmenu koken, een quiz rond 10 jaar CDO Laurens, een lekker ontbijt en dagen met gezelschapsspelletjes en volksspelen.”

Hoe blik je terug op 10 jaar CDO Laurens?

Sabine: “Toen ik hier begon te werken, waren ze hier bijna altijd aan het kaarten. Op een bepaald moment zeiden we: er moet meer gebeuren. We begonnen rekening te houden met de individuele levensloop en geschiedenis van de bezoekers.”

Leen: “Ik heb mooi die evolutie van het doelgericht werken gezien. Vroeger was alles heel taakgericht, maar nu staat de cliënt effectief veel centraler. Als ik reclame maak voor Familiezorg, dan zeg ik dat ze gezinszorg ruimer mogen zien dan boodschappen, koken, de was en de plas. Wat de cliënt zelf belangrijk vindt, kwam op de voorgrond. En dat kon je mooi tot in CDO Laurens doortrekken. Hier hebben we van elke cliënt een dossier met hun geschiedenis. Waar hebben ze gewoond, waar zijn ze naar school geweest? Wat zijn hun interesses en desinteresses?”

Sabine: “Je merkt de evolutie ook van bovenaf in de omgang met directie en leidinggevenden. Ik vind het fijn dat ze mij met mijn voornaam aanspreken en dat ik inbreng mag hebben. En vooral: benadrukken dat we werken met personen, elk met hun eigen levensloop. Op basis daarvan kunnen we zinvolle dagbesteding bieden.”

Leen: “En ik ben er zeker van dat we dat hier waar kunnen maken.”